Vademecum animatora Ruchu Światło-Życie!

Autor sieciowego poradnika Z OAZĄ NA TY, teolog, dzien­ni­karz i pisarz, uczestniczył jako animator w okresie 1968 — 1976 w przeszło dwudziestu Oazach Nowego Życia i zimo­wych kursach animatorów.

Ponadto przez kilka lat w czasie letnich wakacji zajmował się pod okiem ks. Franciszka Blachnickiego animacją oazowej liturgii w kaplicy Dobrego Pasterza w Krościenku.

W prezentowanej książeczce dzieli się doświadczeniem z tamtego okresu. Ponieważ odwołuje się również do zmian, ja­kie w ciągu kolejnych dziesięcioleci dokonały się w ruchu oa­zowym, jego liczne praktyczne rady dla animatorów nie tracą na aktualności.

Cóż to jest oaza?

Nie trzeba sięgać po słownik języka polskiego, żeby sobie unaocznić, co znaczy ten termin. Jej synonimy to: cichy port, przystań, schronienie. Kojarzy się ona z rozgrzaną palącym słońcem pustynią, skałami, kamieniami, żwirem i zwałami wydmowego piasku, żarem w płucach, z trudem łapiących powietrze, krótką czerwienią zachodu i nagłym nadejściem tropikalnej nocy. Oaza jest skupiskiem zieleni. Przyciąga pokonujące bez­droża karawany. Po trudach marszu wędrowcy mogą w niej ukryć się w cieniu drzew, rozkulbaczyć wielbłądy, zanurzyć zmęczone twarze w tafli wody i wypocząć w otoczeniu pachnących kwiatów. Bujna zieleń pojawia się tam, gdzie jest źródło, a woda jest — jak wiadomo — warunkiem życia. Jeżeli studnia wyschnie, oaza zniknie z pustynnej mapy i pozostaną po niej jedynie kikuty drzew, rozwalone kamienne mury oraz resztki sypiących się budowli. więcej ...>